nl | en | fr | de
Geschiedenis van de worstelsport

Worstelen is een van de oudste sporten die er bestaat. Door de eeuwen heen zijn er altijd mensen geweest die hun krachten met elkaar wilden meten. De oervorm van worstelen is eigenlijk niets anders dan het in een bevriende omgeving oefenen voor de oorlogsvoering van man tot man. Het "staand" worstelen was de kunst om de tegenstander door alle mogelijke middelen op de grond te krijgen, om hem daarna te overmannen. Deze oefeningen werden steeds meer gereglementeerd, tot we echt van een sport kunnen spreken.

Egypte

Worstelen was heel populair bij de oude Egyptenaren, te oordelen naar de frequentie waarmee deze sport in de Egyptische kunst voorkomt. Er is een hele reeks worstelscènes die voorkomt in de graftombe van Ptahhotep (2300 v.C.) en  die verbazend sterk lijken op de worstelacties die je ook vandaag nog kan zien.

 

 

 

 

 

 

Griekenland 

De Ilias van Homerus beschrijft een worstelmatch tussen Odysseus en Ajax bij begrafenisspelen tijdens de Trojaanse oorlog (ca. 1200 BC).

Worstelen was één van de oorspronkelijke Olympische sporten in de Oudheid vanaf 776 voor Christus: het was in 700 voor onze jaarrekening de eerste competitie die werd toegevoegd aan de Olympische Spelen die geen looprace was.  Bij aanvang van de competitie werden alle deelnemers aan elkaar gekoppeld door lottrekking. Deze deelnemers kwamen dan tegen elkaar uit, tot er één worstelaar als winnaar uitgeroepen kon worden. In de Olympische Spelen van de Oudheid maakte het worstelen ook deel uit van de vijfkamp. Worstelen werd beschouwd als de beste van alle sportdisciplines om iemands kracht te meten. 

Milo van Croton was één van de meest beroemde worstelaars in de Oudheid. Leontiskos van Messene was een andere bekende kampioen, die berucht was omdat hij de vingers van zijn tegenstanders omwrong. Hij werd net niet gediskwalificeerd en won twee Olympische Spelen op deze manier.

De Romeinen verfijnden de regels van het worstelen verder; vandaar dat we nu over een 'Grieks-Romeinse' stijl spreken.

Andere traditionele worstelvormen

Heel veel landen hebben hun eigen worstelvormen ontwikkeld. De voorbeelden uit het Verre Oosten zijn natuurlijk bekend, maar ook in Frankrijk (Bretagne), Zwitserland, de Scandinavische landen, Afrika (bv. Senegalees worstelen), Turkije, Iran, enz. bestaan er specifieke soorten traditioneel worstelen.

Ook bij ons in de Lage Landen werd er geworsteld als sport, zoals blijkt uit dit schilderij uit 1649 van Michiel Sweerts (Brussel, 1618-1664)

 

 

 

 

Worstelen in de Moderne Tijd

Grieks-Romeins en de moderne Vrije Stijl werden in reglementen gegoten, deels als gevolg van de toename in sport- en turnverenigingen. Zo werd het worstelen aan het begin van de 20ste eeuw één van de meest populaire volkssporten.

'Klassiek' worstelen, zoals Grieks-Romeins vaak wordt genoemd, komt niet van de oude Grieken of Romeinen. Eigenlijk komt het uit Frankrijk, waar het oorspronkelijk "lutte à main plate" of 'worstelen met de vlakke hand' werd genoemd. Deze sport werd in het begin van de 19de eeuw ontwikkeld door ene Jean Brayasse uit Lyon, vanuit de meer primitieve worstelstijl die in het Provençaals 'Lucho de la centuro en aut' werd genoemd (worstelen boven de gordel), en die daar al sinds mensenheugnis werd beoefend. Tegen het jaar 1848 had deze sport zijn uiteindelijke vorm gekregen, maar het zou nog enige jaren duren voor ze geleidelijk verder technisch werd verfijnd in de sportclubs van Lyon en Bordeaux naar de wetenschappelijk gebaseerde hedendaagse Olympische sport die we vandaag kennen. Interessant is dat het hedendaagse Grieks-Romeins worstelen misschien wel onstaan is in Frankrijk, maar dat België een prominente rol gespeeld heeft in de verdere ontwikkeling (zie 'Geschiedenis van de worstelsport in België').

In de jaren 1880 beweerde ene Bill Muldoon (1845-1933) uit de Verenigde Staten dat hij wereldkampioen was. Hij had Grieks-Romeins worstelen geleerd toen hij als huurling in Frankrijk opereerde tijdens de Frans-Pruisische oorlog na zijn ervaringen in de Amerikaanse Burgeroorlog. Maar in die tijd werden er geen toernooien gehouden in de VS; er waren slechts uitdagingswedstrijden waarbij grote sommen geld werden ingezet en iedereen kon zeggen dat hij kampioen was. Ook in Europa waren de eerste toernooien uitdagingswedstrijden in circussen en op kermissen. Maar vanaf 1848 werden er regelmatig wedstrijden georganiseerd in Parijs in "Les Arènes de la rue Montesquieu". 

Op het Europese vasteland werden grote sommen prijzengeld geboden aan de overwinnaars van de toernooien in Grieks-Romeins worstelen. Ondertussen verspreidde de Vrije Stijl zich snel in Groot-Brittannië en in de Verenigde Staten. De eerste professionele worstelaars kwamen op, en zij verhoogden snel de wereldwijde populariteit van het worstelen.

Grieks-Romeins werd dan ook een discipline op de eerste Olympische Spelen van de moderne tijd, in Athene in 1896. Sinds 1906 is worstelen een deel geweest van elke editie van de Olympische Zomerspelen. Vrijestijlworstelen werd een Olympische discipline in 1904. Damesworstelen werd toegevoegd aan de Zomerspelen in 2004. 

Na de heropleving van de Olympische Spelen is de worstelsport grosso modo geëvolueerd in drie groepen: het professioneel worstelen ("pro-wrestling", of "catch"), het amateurworstelen en de traditionele etnische worstelstijlen.

Sinds 1921 is het de Internationale Federatie van Geassocieerde Worstelstijlen (Fédération Internationale de Luttes Associées - FILA) die het amateurworstelen als sport reglementeert. Het "pro-wrestling" is intussen verworden tot een spektakel, dat weliswaar nog steeds atletische vaardigheden vereist.

In het begin van de 21ste eeuw ontstonden steeds meer mengvormen met andere gevechtssporten zoals Braziliaans jiu-jitsu, die leidden tot wat 'submission wrestling' of 'grappling' wordt genoemd. Sinds 2005 reguleert de FILA ook deze sport aan de hand van specifieke reglementen en kampioenschappen (zie aparte 'Grappling'-pagina).

  
 
Copyright KBWB-LRBL-KBRV -  Gebruiksovereenkomst  -  Privacybeleid  -  Inloggen  Powered by